
ನಿನ್ನ ಕರೆಗೆ ಓಗೊಡಲೇ?
ನೂರು ನೋಂಪಿನಲಿ
ಸಾವಿರ ಸೊಂಪಿನಲಿ
ನಾ ಕಾಣ್ವ ನೆನಪಿನಲಿ
ನಿನ್ನದೇ ಝಳಪು!
ಸೊರಗಿದ ಯಮುನೆಯಲಿ
ಕೊಳೆತು ಬೇಯುವ ಗಂಗೆಯಲಿ
ಕರಗುವ ಕಣಿವೆಗಳಲಿ
ಇಣುಕುವುದು ನಿನ್ನದೇ ಹರವು!
ಸುರಿವ ಬೇಸಿಗೆಯಲಿ
ಸುಡುಸುಡುವ ಬೇಗೆಯಲಿ
ಮೊರೆಯದ ಮೋಡಗಳಲಿ
ಕರೆಯುತ್ತವೆ ನಿನ್ನವೇ ಕರಗಳು!!
ಮೂಕವಾಗಿವೆ ಉಲಿವ ಹಕ್ಕಿಗಳು
ನರಕವಾಗಿದೆ ಎದೆ ಬಯಲು
ವೀರಣ್ಣ ಕಮ್ಮಾರ
||

February 10, 2009 at 9:32 am |
ಕವಿತೆ ತುಂಬಾ ಇಷ್ಟವಾಯಿತು ವೀರಣ್ಣಾ.
ಹೀಗೇ ಬರೆಯುತ್ತೀರಿ..
February 10, 2009 at 10:32 am |
ನರಕವಾಗಿದೆ ಎದೆಯ ಬಯಲು..!!
ಚೆನ್ನಾಗಿದೆ ಸರ್!